top of page

Born In The U.S.A. - not the lyrics



Bir Amerikan vatandaşı olsaydınız, Bruce Springsteen’in adeta marş niteliğindeki bu şarkısını dinlediğinizde eşlik etmemeniz, Amerika’nın özgürlüğü için heyecanlanmamanız mümkün değildi. Oysa ki, sözlerine odaklandığımızda; bu şarkının Vietnam Savaşı’ndan yeni dönmüş bir işçinin çaresizliğini anlattığını fark ederiz. Vatanıyla övünmek bir yana dursun, Amerika’da doğduğuna adeta lanet eden bir adam…


1955 yılında Doğu ve Batı Bloku arasında cereyan eden ve ABD'nin “demokrasi” getirme vaadiyle 1963 yılında dâhil olduğu Vietnam Savaşı, tam 20 yıl sürdü. ABD'nin kaybettiği bu savaş sonrasında, evine dönen gaziler ne devlet ne de toplum tarafından gerekli ilgiyi görmedi ve hatta savaş karşıtları tarafından dışlandı.


Şarkının hikâyesi tam da burada başlıyor: Vietnam Savaşı'nda vurulduktan sonra tekerlekli sandalyeye mahkûm olan aktivist Ron Kovic, şans eseri karşılaştığı Bruce Springsteen’i, gaziler merkezine yapacağı ziyarete katılmasını teklif ediyor. Burada hayatlarını değiştiren fiziksel yaralanmalar dışında, evsizlik, uyuşturucu sorunları ve travma sonrası stres gibi sorunlarla uğraşan insanları gören “The Boss”, savaş gazilerinin ülkelerine yabancılaşmasından, karşılaştıkları sorunlarından bahsetmek istiyor. Vietnam isimli bir demo kaydeden Springsteen, şarkının nakaratını da yazdıktan sonra popüler kültürün en yanlış anlaşılmış şarkısını ortaya çıkarıyor.


Albüm kapağında yer alan Amerikan bayrağı da dinleyicilerin milliyetçilik damarına kabarmasında ve şarkının yanlış anlaşılmasında etkili oldu. Springteen, arkadan çekilmiş fotoğrafında, Jean pantolunu, beyaz t-shirt’ü ve şapkasıyla işçi sınıfını temsil etmeyi amaçlasa da insanlar yine duymak istediği anlamı çıkarmıştı. Hatta Cumhuriyetçilerin muhafazakâr başkan adayı Ronald Reagan, şarkıyı seçim kampanyasında kullanarak Springsteen’in desteğini istemişti. Oysa Ronald Reagan’ın seçim kampanyasıyla birlikte milliyetçi bir marş haline gelen Born in the U.S.A. sanılanın aksine Vietnam Savaşı’nın utancıydı.


📸: Rob DeMartin


bottom of page